kinderboeken en gedachten in Schoondorp

Daan Remmerts de Vries

Illustraties bij Ted Lieshouts Mijn tuin, mijn tuin.

Lydia Rood

Het huis van Biels (illustratie: Annemarie van Haeringen, Amsterdam: Leopold, 1999)

Wie is er nu eigenlijk de baas in ons huis? Een vraag die je als niet al te autoritaire ouder het liefst impliciet wil laten. Als het erop aankomt, zijn wij, de ouders, natuurlijk de baas.
Maar ach, dat hoeft niet benadrukt te worden. Tot je een verhaal voorleest over een kind dat daadwerkelijk de baas is in huis: het enorme huis heeft Biels geërfd van zijn oud-oma, zijn ouders zijn gescheiden en hij bepaalt wie er voor hem komt koken, wassen en het hout hakken.
Als er al iemand aanwezig mag zijn. Want Biels heeft het vooral druk met het ontdekken van alle geheimen die het huis verbergt. En dat gaat over het algemeen het beste alleen.
Sinds we dit boek gelezen hebben, roept Douwe regelmatig met een grote grijns 'Ik ben de baas'. Want een ding is duidelijk, Het huis van Biels appelleert aan de oergevoelens van een kind.
Het verhaal is omvangrijk (72 pagina's) en is zeer geschikt om door kinderen uit groep 5 en hoger zelf gelezen te worden. Als je het verhaal niet voorleest, kan ik je aanraden het toch even te lezen, al was het maar om te weten welke verborgen wensen een stem krijgen. De illustraties van Annemarie van Haeringen zijn ondersteunend aan het verhaal, maar voegen niet echt een eigen laag toe.
De verhalen zijn eerder verschenen als vervolgverhaal in het jeugdtijdschrift Taptoe.

Tony Ross

Luie Wammes (Heemstede: Altamira)

Ross LuieWammes

Luie Wammes hoeft niet zo nodig. Zijn moeder stuurt hem op pad voor werk, maar de salarissen, in natura uitgekeerd, komen niet zo goed thuis - ondanks de wijze raad van zijn moeder, waarop Luie Wammes steevast reageert met 'Mij best, dan doe ik dat toch.' Gelukkig is er iemand in het land die wel houdt van de aanpak van Luie Wammes. En wat voor iemand. Geweldig leuk voorleesboek!
Ook nu nog (Douwe is inmiddels bijna 10 jaar en het is zeker 5 jaar nadat we dit boek gelezen hebben) is Luie Wammes een begrip in ons gezin. Als Douwe als een ware pre-puber een beetje op de bank hangt, scheld ik hem liefkozend uit voor dit prachtige karakter van Tony Ross.

Waarom? (Tekst: Lindsay Camp, Amsterdam: Sjaloom, 1999, vert. uit het Engels (1998)

Een hilarisch boek over Fien en haar vader. Fien vraagt op alles, werkelijk alles 'Waarom?' Haar vader wordt er gek van. Maar als een ruimteschip vol onvriendelijke ruimtewezens landt, blijkt het de enige juiste vraag.
Als je eenmaal doorhebt hoe je het boek moet voorlezen, is het een echt leuk boek om voor te lezen. Maar pas op...de frequentie van de vraag 'Waarom' schoot bij Douwe omhoog. De illustraties zijn met kleurpotlood vervaardigd.

Zij is altijd de eerste! (Tekst: Hiawyn Oram, Heemstede: Altamira, 1998 vert. uit het Engels, 1994)

Prinses de Tweede heeft een oudere zus. En die krijgt alles. Er zit maar een ding op: weg met de zus. Maar de wolf wil haar niet helpen, de beer ook niet. En de Kokkin alleen als ze er iets voor terugkrijgt. Dan ontdekken haar ouders het plan. Maar ze reageren gelukkig niet zoals Prinses de Tweede verwacht.
Een lief boek zonder pretenties, geïllustreerd in de bekende stijl van Tony Ross.

Luiaards lange verjaardag (Tekst: Jeanne Willis, Amsterdam: Sjaloom, 1997, vert. uit het Engels, 1997)

Ross Luiaards

Luiaard woont hoog in een boom. Als hij jarig is, wil hij een feestje geven, beneden op de grond. Maar jee, wat is dat een lange tocht. Een grappig niemendalletje.

De ridder die bang was in het donker (Tekst: B.S. Hazen, Heemstede: Sjaloom, 199? vert. uit het Engels, 1993)

Ross Deridder

Heer Frederik is een geliefde ridder op het kasteel. Maar hij heeft een zwakke plek. Hij is knieënknikkend bang in het donker. Dat is lastig als je geliefde, daartoe aangezet door een jaloerse en kwaadaardige ridder, Heer Frederik per se om 12 uur in de nacht wil ontmoeten. Een aardig niemendalletje.

Hugo en het Ministerie voor Feestzaken (Amsterdam: Kosmos, 1980, vert. uit het Engels, 1980)

Hugo is een kleine muis, die heeeel erg graag een schoolbord wil met kerst. Helaas is het een chaos bij het ministerie van Feestzaken. Hugo wil zijn paasei ruilen. Hij helpt gelijk het ministerie op orde te brengen. Een grappig boek in de bekende stijl van Tony Ross.

James Sage

Aaltje Brutaaltje (Illustratie: Pierre Pratt, Tielt:Lannoo, 1998, vert. uit het Engels, 1998)

Sage Aaltje2

Aaltje Brutaaltje is een dienstmeisje op rode dansschoenen KLAKKER DE KLAK. Dat gaat natuurlijk niet goed. Maar het scheelt een hoop wanneer je brutaal bent. Een grappig verhaal met prachtig gekleurde illustraties.

Rafik Schami

Teksten voor Erlbruchs Dat is geen pappagaai.

Binette Schroeder

Lupineke (Rotterdam: Lemniscaat, 1971, vert. uit het Duits, 1969)

SchroederLupineke

In een paradijselijke tuin, ver buiten de stad, woont de pop Lupineke, samen met haar vrienden Humpty Dumpty, de papieren meneer Klepperdeklap en de vogel Robert. Als ze gaan picknicken, steekt er een storm op. Van papier kan je veel vouwen, maar een boot? Het verhaal is dromerig, en wordt goed ondersteund door de surrealistische prenten. In sfeer zijn de boeken te vergelijken met die van Elzbieta .

Laura (Voorschoten: De Vier Windstreken, 1999, vert. uit het Duits, 1999)

Ook in dit boek komen we Humpty Dumpty weer tegen: een ei met een lange neus en benen. Een ei waarmee Laura heel goed samen kan spelen. Zoals

"wolkendansen, boompjesgooien, rotsjespringen, keverskietelen, slakkenplagen, bloempjeklimmen, blaadjeglijden."

Een ei dat bang is voor de donderslagvogels. Dus geeft Laura hem haar beer om in de nacht niet alleen te zijn. Maar o wee, de volgende ochtend... Wat doen die eierschaalresten daar? En waar is Humpty Dumpty? Een schitterend geïllustreerd boek vol tedere, angstaanjagende en vrolijke surrealistische krijttekeningen. Tekeningen die je bijblijven!

Krokodil Krokodil (Tekst: Peter Nickl, Voorschoten: De Vier Windstreken, 1995, vert. uit het Duits, 1975)

De prenten zijn zeer bijzonder: artistieke, paginagrote, omkaderde aquarellen in zachte tinten. De weinige tekst verhaalt op rijm van een krokodil die naar de krokoboetiek in Parijs gaat en daar tot zijn woede bemerkt dat alles gemaakt is van de huid van zijn soortgenoten.
De tekst is vertaald door Ernst van Altena, toch zeker een autoriteit in zijn vak, maar naar mijn gevoel loopt de tekst helemaal niet.
Ten behoeve van het rijm worden woorden in de stijl van de Sinterklaas-rijmelaarij gebruikt:
'Alle bezoekers van hun stokje, de krokodil neemt nog een slokje.'

Clive Scrutton

Illustrator van Gina Wilsons Wompus Galompus.

Maurice Sendak

Max en de Maximonsters Rotterdam: Lemniscaat, 1998, vert. uit het Engels, 1963

SendakMax

Maurice Sendak is over de grens een begrip. In Nederland is hij naar mijn weten minder bekend. Max en de Maximonsters is een spannend verhaal, dat Douwe, voor hem zeer uitzonderlijk, een tweede maal wilde lenen.
Gelijk met dit boek leenden wij van Rindert Kromhout Meester Max en de Minimonsters. Een verwijzing van het ene kinderboek naar het andere is voor kinderen een grap van de bovenste plank: het gevoel voor eruditie zit er reeds vroeg in.

In De Nachtkeuken, Amsterdam: Ploegsma, 1981, vert. uit het Engels, 1967

Het gaat er druk aan toe, daar in de nachtkeuken

Alain Serres

De Verschrikkelijke Wolf (Illustratie: Merline, Leuven/Amsterdam: Infodok, 1992, vertaald uit het Frans)

Vader Wolf is verschrikkelijk vreselijk. Met zijn geschreeuw en gebulder, zijn stoere zwarte handschoenen en laarzen... maar waarom heeft hij deze altijd aan? Als dat geheim onthuld wordt, is hij niet zo stoer meer, maar wel veel liever.

Dyan Sheldon

Op de wolken van vroeger (Illustratie: Gary Blythe, Heerhugowaard: Kluitman, 1995, vert. uit het Engels, 1993)

Sheldon Indiaan

Op de wolken van vroeger is een sterk Amerikaans verhaal over Jenny die een vuursteen in de tuin vindt. De vuursteen komt van de oude bewoners van het land, de indianen. Via de steen komt Jenny in de wereld van de indianen terecht. Een fantasie die kinderen erg aanspreekt en nauw aansluit op hun fantasie. Het boek is magisch-realistisch, waarbij het realisme de tekeninigen en de omgeving betreft. Magisch zijn de indianen en het clichématig einde: waar is, na een droomnacht onder de indianen, de vuursteen?
Een vrij plat verhaal, dat echter (helaas) een grote groep meer zal aanspreken dan de meer literaire verhalen.

André Sollie

Illustraties bij Bart Moeyaerts De brief die Rosie vond. Tekst bij Ingrid Godon's Matroos.

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Een verzameling van de meest bekende sprookjes. Het taalgebruik is volledig afgestemd op kinderen van 3 tot 7 jaar. En de illustraties zijn prachtig.

Ulf Stark

Mijn zusje is een engel (Illustratie: Anna Höglund, Amsterdam: Querido, 1996, vert. uit het Zweeds, 1996)

Hoglund Zus

Ulf is de jongste van de drie kinderen. Zijn oudste zus is een echte engel, niet zoals de zussen van vriendjes. De tekeningen van Anna Höglund zijn in hun kinderlijke naïeviteit zeer krachtig. Het boek zette mij in eerste instantie op het verkeerde been: het begint sterk christelijk, maar verderop in het verhaal wordt dat enigszins losgelaten.

Marita de Sterck

Het woordenboek of hoe Jasper zijn woorden vond (Illustratie: Klaas Verplancke, Tielt: Lannoo, 1998)

Schitterend verhaal voor kinderen vanaf zes jaar: Jasper krijgt van alles voor zijn verjaardag. Van alles dat hij niet wil. De ooms en tantes vinden hem maar een verwend kind. Kijk eens wat een prachtig woordenboek hij heeft gekregen. Boven op zijn kamer beleeft Jasper avonturen door de woorden uit het woordenboek. En uiteindelijk helpen de woorden hem zijn gevoelens onder woorden te brengen. En dat is hard nodig, want zijn mama is zwanger. En of hij daar nu blij mee is...

Jill Tomlinson

De uil die bang was in het donker (Illustratie: Ida van Berkum, Haarlem: Gottmen, 1997, vert. uit het Engels, 1968)

Berkum Flop Kleur

Een hilarisch boek over een kerkuil die bang is voor het donker. Zijn moeder geeft hem wijze raad: "Je kunt maar beter de wereld in gaan en wat meer over het donker te weten zien te komen, voordat je er iets over zegt.' 'Nu?' vroeg Plof. 'Nu! Zei zijn moeder." En daar tuimelt hij weer naar beneden. Als reuzenvuurrad, als bliksemschicht etc. Na de eerste paar gesprekken vindt hij het donker nog steeds maar niets. Maar zoals de titel al verraadt, het komt allemaal goed. De tekeningen zijn in oost-indische inkt. Het boek is vrij dik, maar leest verrukkelijk voor. Een aanrader voor kinderen tot een jaar of acht.

Marit Törnqvist

Illustratrice van:

 

Rita Törnqvist

De muzikant en het meisje (Illustratie: Marit Törnqvist, Amsterdam: Van Goor, 1994, vert. uit het Zweeds, 1994)

Tornqvist Muzikant

Een meisje hoort een oude boer op zijn zelfgemaakte fluit spelen. Ze vindt het prachtig. Als anderen de man muziek horen maken, wordt hij beroemd. Zo beroemd, dat steeds meer mensen hem willen horen. Maar op het dorpsplein horen mensen zijn fluit niet. Dus neemt hij een groter instrument. En als hij wordt afgevaardigd naar het koninklijk concours, moet hij een nog groter instrument. Het meisje ondertussen, vindt de muziek van de man niet meer mooi. Zoveel lawaai. Uiteindelijk komt de man tot inkeer. Succes gaat ten koste van zijn eigen lever.
Zoals je leest, een verhaal met een moraal. Maar het wordt er niet al te diep in gewreven. Het is een sprookjesachtig verhaal, geschikt voor kinderen vanaf 5.

Christa Unzner

Illustratrice van Dorothea Lachners Het Heksenfeest.

Sylvia Vanden Heede

Vos en Haas (Illustratie: Thé Tjong-Khing)

Geweldige reeks boeken, die Douwe nog zeer regelmatig herlezen heeft. En dat door iemand die daar niet zijn gewoonte van heeft gemaakt!

Marcia K. Vaughan

Wombatsoep (Illustratie: Pamela Lofts, Leuven/Amsterdam: Infodok, 1990, vert. uit het Engels, 1984)

Dingo wil van Wombat soep koken. De andere dieren 'helpen' hem met verrassende ideeën: "Dat ik daar niet aan gedacht heb.Gooi die troep in de soep." Waarna hij zingt:

Wombat soep,
Wombat Soep,
knabbig papje,
middaghapje,
Wombat soep,
Wombat soep!

En dan is het moment daar: "En de erg slimme dingo boog zich over de kookpot en nam een grote, volle slurp soep..." Prachtige tekst, geweldige tekeningen, een vijfsterren voorleesboek. Helaas niet meer te koop in Nederland, maar nog wel (in het Engels) bij Amazon .

Max Velthuijs

 

Velthuijs Foto

Geniaal in de prachtige eenvoud van zijn verhalen, gecombineerd met krachtige illustraties. Verdient natuurlijk zijn eigen pagina in Schoondorp.

Edward van de Vendel

Dom Konijn (Illustratie: Gerda Dendooven , Amsterdam: Querido 2000)

Dom Konijn is klein. Groot Konijn heeft geen tijd voor Dom Konijn. Want Oud Konijn ligt op sterven. Maar de vraag van Dom Konijn kan niet wachten. Wat gebeurt er als je dood gaat? In een grappige tocht door de natuur stelt hijzelf het antwoord samen.
Een antwoord dat van Dom Konijn Slim Konijn maakt. Prachtig geschreven en geïllustreerd!

Klaas Verplancke

Illustrator van vele (Belgische) boeken.

Zie Geert de Kockere's Toeteloet , Henri van Daele (De sneeuwman die niet smelten wou), Ed Franck en Marita de Sterck.

Dolf Verroen

Belgisch schrijver, onder andere bij illustraties van Wolf Erlbruch (De beer in de speeltuin).

Sjouke Visser

Van een scheepje en zijn vrienden (Harlingen: Flevodruk, 1983)

Een echt ouderwets boek voor kapiteins (en zij die dat willen worden). Het scheepje Johannes raakt werkloos als de schipper met pensioen gaat. Uiteindelijk voeren zijn vrienden de wind, de zee en de stroming die men ook wel eb en vloed noemt, hem de zee op. Dan spoelt hij aan op de kust en vindt Niels hem. Het boek is voorzien van grote zwart-wit tekeningen.

Jacques Vriens

Willem en Dikke Teun

Willem is een klein jochie dat liever niet met anderen speelt - hij is voor alles en nog wat bang. Maar niet voor zijn kat Dikke Teun. En Dikke Teun? Die is nergens bang voor en vindt dat Willem wel eens wat meer lef mag hebben. Gelukkig kunnen ze met elkaar praten. Maar ssshht, niet verder vertellen, want het is een groot geheim.
Het verhaal toont hoe fantasie behulpzaam is bij het overwinnen van je eigen angsten - een thema dat bijvoorbeeld ook als motor achter de verhalen van Ik ben een held van Ted van Lieshout aanwezig is, maar daar met meer humor en venijn gebracht wordt.

Martin Waddell & Barbara Firth

Welterusten, kleine beer

WelterustenKleineBeer

Van sommige kinderboeken is het jammer dat we ze niet gekocht hebben en dat Douwe er nu te oud voor is. Dit gaat zeker ook op voor de reeks met kleine beer. Nooit heb ik twee beren zo teder getekend gezien, zo vreselijk lief en met oog voor emotie en detail.
Als je een boek zoekt voor kinderen van rond de drie kan je stoppen met zoeken: Koop Kleine Beer! (En let op dat je niet met de verkeerde kleine beer thuiskomt, want als er een dier uit ten treuren figureert in kinderboeken is het wel de beer.)

Udo Weigelt

De Sterkste muis van de wereld (Illustratie: N. d'Aujourd'hui, Voorschoten: De Vier Windstreken, 1998, vert. uit het Duits, 1998)

Muis heeft heel fijn gedroomd. Hij weet het zeker: hij is de sterkste muis van de wereld. Hij daagt beer uit. Had hij dat nu wel moeten doen? Gelukkig is muis jarig... Een relativerend boek voor kinderen die graag de sterkste willen zijn!

Mieke van der Wenden

De koningin leert smakken (Illustratie: Annelies Bernard, Rotterdam: Vormgeving Rotterdam, 1999)

Wenden Tranen Klein

Foto's van 'echte' kinderen tegen getekende achtergronden geven het verhaal een hoog familie-album-gehalte. Een familie-album zoals iedereen wel zou willen hebben. Niet alleen omdat iedereen in het verhaal bij de koningin eet, maar vooral omdat de foto's tezamen een schitterend verhaal vertellen. Pappa en mamma zijn uitgenodigd bij de koningin. De kinderen mogen mee. Maar, jammer voor de jongste zoon, pappa en mamma vinden dat hij niet netjes eet. Dus hij wordt thuisgelaten. Als de koningin dat hoort...
Zie hier het zieligste jongetje in de kinderliteratuur . Het verhaal is dikke pret voor kinderen tussen de vier en de acht.

Sylvia Weve

Illustraties bij Rindert Kromhouts Meester Max en de minimonsters

Jeanne Willis

De roze poolhaas (Illustratie: Ken Brown, Amsterdam: Altamira, 1996, vert. uit het Engels, 1996)

De roze poolhaas is het verhaal van een haas op de Noordpool. Alle hazen daar zijn wit. En dat is niet voor niks... Toch is er een eigenwijs haasje dat zich niet wil aanpassen. Feest voor de ijsberen! Jeanne Willis schreef ook bij illustraties van Korky Paul en van Tony Ross.

Gina Wilson

Wompus Galompus, koning van de diepten (Illustratie: Clive Scrutton, Amsterdam: Zirkoon, 1990, vert. uit het Engels, 1990)

Prachtig verhaal over een diepzeemonster met kenmerken van een inktvis, olievlek en stuiterbal. Hij noemt zich koning van de diepten, maar eigenlijk is hij koning van niks. Op een dag besluit hij op onderzoek te gaan in de stad, Zullik aan Zee. Zijn vriend Crustus, een enorme krab, begeleidt hem angstig tot het strand. Maar Wompus wil verder, de stad in. Zijn enorm sterke vissengeur boezemt de mensen afschuw in en ze denken dat hij afval is. Hij moet vluchten, maar helaas, hij zit vastgeplakt. Hoe moet het nu verder? Gina Wilson schrijft af en toe prachtig, en het verhaal is spannend.

Naar boven