kinderboeken en gedachten in Schoondorp

N. d'Aujourd'hui

 

Illustraties bij Udo Weigelts De Sterkste Muis van de Wereld.

Lieve Baeten

Nieuwsgierige Lotje (Hasselt: Clavis)

BaetenLotje

Lotje is een heel nieuwsgierig heksje. Als ze samen met haar kat door de nacht vliegt en ze een lichtje ziet, moet ze even door het zolderraam kijken. Maar o jee, haar bezem breekt. Is er iemand in het huis die de bezem maken kan?

Lotje en de heksenprinses (Hasselt: Clavis, 1998)

BaetenHeksenprinses

Lotje heeft haar nichtje op bezoek. Als het voor te lezen boek uit is, mag het nichtje de heksenprinses zijn en gaan ze op een vliegend tapijt de nacht in. Daar ontmoeten ze lieve andere heksen, die allemaal de heksenprinses helpen. Het verhaal is een mix van illustraties en teksten, waarbij een deel van het verhaal niet door de tekst, maar door de beelden verteld wordt. Meekijken dus, voor de kinderen. Sommige pagina's in het boek hebben een afwijkend formaat, met als hoogtepunt een prachtig uitklapbare plaat van een luchtballon.

Lotje is jarig (Hasselt: Clavis, 1994)

Lotje is jarig. Maar als ze uit het dorp terug komt met een feesttaart, is haar kat kwijt. Terug naar het dorp om te zoeken. Maar geen van de heksen heeft haar kat gezien. En ze hebben helaas geen tijd om te helpen zoeken. Op het einde van het verhaal blijkt waarom. Je kan als lezer mee helpen zoeken, omdat er steeds doorkijkjes zijn van de ene naar de andere pagina. Zoals alle verhalen rond Lotje zijn de gedetailleerde kleurpotloodtekeningen prachtig. Douwe is inmiddels te oud voor Lotje. De ideale leeftijd voor deze boeken ligt tussen de vier en vijf.

Hans de Beer

Een ijsbeer in de tropen (De Vier Windstreken, 1987)

Beer Larstropen

'Een ijsbeer in de tropen' is het debuut van Hans de Beer en viel direct zowel nationaal als internationaal in de prijzen. Het boek zet de toon voor de andere verhalen over Lars, de kleine ijsbeer. Hij komt vanuit een maagdelijke wereld in andere situaties, andere delen en leert zo dat de wereld niet overal gelijk is. De sfeer van de tekeningen zijn belangrijker dan de actie. Ik vind zijn tekeningen dan ook een stuk sterker dan het verhaal, dat vaak zonder spanning gebracht wordt.

Kleine ijsbeer, waar ga je naartoe? (De Vier Windstreken, 1988)

Beer LarsNaartoe

Op de Noordpool is alles schoon en wit. Dat valt pas goed op, als je een tijdje in de stad bent. "'Je hebt gelijk, matroos, zegt Nemo,'erg schoon is het hier niet. De mensen maken er een beestenboel van.' 'Een mensenboel, zul je bedoelen,' zegt Lars."

Kleine IJsbeer, wat is er mis (De vier windstreken, 1994)

Lars, de kleine ijsbeer vindt het maar saai, zonder broertje of zusje op de Noordpool. Als hij gevangen genomen wordt, vindt hij eindelijk gezelschap. Maar of zij geaccepteerd zal worden door zijn ouders?

Bodo en het oerwoudconcert Tekst: Serena Romanelli

Beer Bodoenhetoerwoudconcert

De tropische tegenhanger van Lars is Bodo, een prachtig getekend aapje. Wanneer Bodo een viool heeft gevonden, zijn de andere dieren in het bos daar niet zo blij mee. Vooral zijn ouders niet...

Gunilla Bergström

Alfons en het monster (vert. uit het ?, Antwerpen/Amsterdam: C. de Vries-Brouwers, 1981)

Alfons is als tekenfilm in Villa Achterwerk te zien geweest. Dit boekje is zeer eenvoudig en in zwart-wit getekend. Het verhaal is wel aardig: Alfons geeft een veel kleiner kind een klap. En daar krijgt hij nachtmerries van.

Annelies Bernard

 

Annelies Bernard is illustratrice van De Koningin leert smakken van Mieke van der Wenden.

Joep Bertram

 

Joep Betram is illustrator van 'Wat drink je? O, pies!' van Ted van Lieshout.

Frédérique Bertrand

Afdankertjes vert. uit het Frans (1997), Amsterdam: Luister, 1998

'Neem mij bijvoorbeeld: ik heb minstens 16 kledingstukken van anderen in mijn kast hangen...' De ik-figuur heeft allemaal afdankertjes. En dat is niet leuk. Dit boek gaat over haar woede. Alhoewel de illustraties werkelijk prachtig zijn, vond Douwe niets aan het boek. Waarschijnlijk omdat het probleem waarmee zij worstelt, niet herkenbaar is voor Douwe, die enig kind is. De illustraties werden bekroond met een Zilveren Penseel in 1999.

Carli Biessels

Tekst bij Wolf Erlbruchs Twee Druppels Water

Rita van Bilsen

Surrealistische miniatuurschilderijtjes bij Fietsen op de wolken van Jaak Dreesen

Quentin Blake

De Loofboot (vert. uit het Engels (1998) Baarn: De Fontein, 1998)

Blake Loofboot

Een bejaard boek over twee kinderen, een oude dame en haar tuinman. De dame heeft in haar tuin van bomen een boot nagebouwd, waarop ze de avonturen van haar man, die kapitein was, naspeelt. De kinderen spelen mee, maar veel gebeurt er niet. Het boek maakt duidelijk dat een goede illustrator nog geen goede verteller hoeft te zijn. Quentin Blake illustreerde tevens diverse boeken van Roald Dahl en Russell Hoban.

Ken Brown

Illustrator van Jeanne Willis' De roze poolhaas

Nick Butterworth

Baf! (Bloemendaal: Gottmer, 1997, vert. uit het Engels, 1997)

Er is een Lelijk Beest gesignaleerd in het bos. Even later komt er ook nog een monster. Hoor maar: Baf BAf BAF. Wie verjaagt het monster? Het Lelijke Beest misschien? Maar dan blijkt deze een wel heel bijzondere band met het monster te hebben. Dat monster valt trouwens ook wel mee.

Lindsay Camp

Tekst bij Tony Ross' Waarom .

Carll Cneut

Eigenzinnig en briljant illustrator van een aantal boeken van Geert de Kockere en van Brigitte Minnes 'Heksenfee'

Lauren Child

Klaartje Boon heeft een kanjer van een oom (vert. uit het Engels, (2000) Amsterdam: Van Goor, 2000)

Child Klaartje

'Klaartje Boon heeft een kanjer van een oom' is een sterk verhaal over oom Ted en het gezin van zijn zus. Oom Ted is brandweerman. Maar, zoals hij op het eind antwoordt op de vraag of op kinderen passen moeilijker is dan branden blussen: "Reken maar van yes, schat!" Het verhaal is, behalve grappig en vlot geschreven, ook prachtig opgemaakt: de typografie past zich aan het verhaal aan, de beelden en de teksten staan verdeeld over de gehele bladspiegel. De illustraties zijn een combinatie van eenvoudige, felgekleurde tekeningen en foto-collages. Geschreven voor kinderen tussen de 5 en de 8.

Daniil Charms

Een stinkdier is een prachtig beest - ill: Gerda Dendooven (Amsterdam: Querido, 1999, vert. uit het Russisch)

Charms Stinkdier

De Russische 'dissident' Daniil Charms (1905 - 1942) werd tijdens zijn korte leven vooral gewaardeerd als kinderboekenschrijver. In 'Een stinkdier is een prachtig beest' zijn de mooiste kindergedichten bij elkaar gebracht. Volgens de info van de bibliotheek geschikt voor kinderen vanaf 10 jaar, maar om voor te lezen lenen de gedichten zich ook voor een jongere doelgroep. De gedichten zijn stuk voor stuk absurd en muzikaal: [...] Binnen rent een heel klein meisje / op Ivan af rent het meisje. / Wat een allerliefst klein meisje. [...] (Uit het gedicht Ivan Ivanitsj Samovar). De illustraties van Gerda Dendooven zijn zo passend bij de gedichten, dat ik het gevoel heb dat ze origineel zijn, en in overleg met Daniil Charms tot stand zijn gekomen.

Babette Cole

Wilde Lucretia (vert. uit het Engels (1998) Leuven: Davidsfonds/Infodok, 1998)

Cole Lucretia

"Lucretia Crum was een ongemanierd klein monster", met deze woorden opent Wilde Lucretia direct krachtig. Illustraties van een afzichtelijk wicht onderstrepen de juistheid van deze constatering. Het verhaal vertelt de onorthodoxe wijze waarop de ouders van Lucretia, en van haar vriendjes die net zo keicool willen zijn als Lucretia, hun kinderen omtoveren tot engeltjes. De illustraties van Babette Cole doen denken aan die van Korky Paul, zonder hem te imiteren.

Phillipe Corentin

Papa! (vert. uit het Frans (1995) Gent: Ludion, 1997)

Corentin Pappa

Twee wezens in één bed... Help! Papa! De een eet duizendpotengebak, de ander appelgebak. En verder verschillen ze ook niet zoveel van elkaar. Grappig idee is in kleurpotlood en met weinig tekst uitgewerkt. Voor kinderen van 4 tot 7 jaar.

Kitty Crowther

Illustratrice van Bart Moeyaerts Grote Oma's

Allan Curless

Illustrator van Andrew Matthews' Kattelied

Henri van Daele

De sneeuwman die niet smelten wou Ill: Klaas Verplancke (Averbode: Averbode, 1999)

DaeleSneeuwman

Prachtig vormgegeven boek over een trotse sneeuwman die zich niet kan voorstellen dat hij er eens niet meer is. Hij houdt het lang vol, zodat de egel en de zwaluw voor het eerst in hun leven een sneeuwman zien. Maar uiteindelijk: "…huilde hij zolang, tot hij helemaal gesmolten was."

Roald Dahl

De Reuzenkrokodil - Ill: Quentin Blake (vertaald uit het Engels (1978); Baarn:Fontein, 1994)

De Reuzenkrokodil is volstrekt niet aardig. Dat vinden zelfs zijn soortgenoten. Hij wil kinderen gaan eten in de stad. De dieren doen er alles aan dat te voorkomen. Een spannend verhaal met een voorspelbare afloop - bij Roald Dahl het vermelden waard. Door de Reuzenkrokodil heb ik iets belangrijks ontdekt over kinderverhalen: als ze spannend zijn, stimuleren ze de fantasie veel meer dan een braaf of zelfs stout verhaal. De Reuzenkrokodil leeft nog steeds, ook al is het boek reeds een paar weken terug in de bibliotheek.

De fantastische Meneer Vos - Ill. Quentin Blake (vertaald uit het Engels (1970); Baarn:Fontein, 1999, 28ste druk!)

Aangestoken door het succes van de Reuzenkrokodil, heeft Douwe voor zijn verjaardag dit boek van Roald Dahl gekregen. Met grote ogen volgt hij het spannende verhaal over de boeren Bits, Biet en Bolus in hun jacht op de slimme Meneer Vos.

Matilda - Ill. XXX (vertaald uit het Engels (1970); Baarn:Fontein, 1999,)

De GVR - ill. XXX (vertaald uit het Engels (1970); Baarn:Fontein, 1999, xx druk)

Marie Delafon

De goeie broek (vertaald uit het Frans (1997): Amsterdam: Querido, 1999)

Hilarisch verhaal over een kind dat nooit eens eigen spullen krijgt. Altijd van een ander. Te groot. Of te breed. Neem nu de broek die hij in de vakantie krijgt. Zal iemand eraan denken de broek te verstellen voordat de school weer begint? Jazeker, maar dan begint de ellende pas echt. Uiteindelijk draagt ieder gezinslid wat bij aan de broek. Op de dag dat de school begint is het de goeie broek. Met weinig tekst en grote, krachtige illustraties is het vooral een kijk-boek.

Gerda Dendooven

 

Dendooven Foto

Illustratrice van Wally de Donckers Wolken in het zand en Ahum, van de gedichtenbundel 'Een stinkdier is een prachtig beest' van Daniil Charms en van Dom Konijn, van Edward van de Vendel. Met haar illustraties bij boek 'De verliefde prins' van Ron Langenus heeft ze de Zilveren Penseel gewonnen. Een citaat uit het juryrapport: "Van deze vreemde liefdesgeschiedenis heeft Gerda Dendooven een heel gek verhaal weten te maken. Dat komt door haar contrastrijke en stoere illustraties die geraffineerd en uiterst doordacht in de tekst zijn geplaatst. Ze nemen je als lezer bij de hand en leiden je zo die wereld in. Zij beschikt over een vrije - en soms wat brutale - hand wat betreft het combineren van technieken in een tekening. Houdt van knippen en plakken, stempelen en werken met krijt en heeft een lekker bestorven kleurpalet. Daarbij weet ze het absurdistische element van de tekst op een zachtaardige manier naar zich toe te trekken en met lef weer te geven in haar beelden van de prins, de kastanjeblonde heks Anne en de kristallen boom Rimpelbast in het Boze Bomen Bos."

Hier en daar en voorbij de zee (Antwerpen, Standaard: 1997)

Zeehond en zijn bazinnetje Lelie werkten vroeger samen in een circus maar op een dag verlieten ze circus Ster en gingen wonen in een huis bij de zee. Lelie blijft echter dromen en op een dag vertrekt ze om haar wens werkelijkheid te maken. Zeehond denkt terug aan zijn leven met Lelie en wacht nog steeds op haar terugkomst. Een boekje met harde kaft in een vrij klein vierkant formaat. De cover is vrolijk: optreden van Zeehond en Lelie tussen de circusgordijnen. De illustraties binnenin het boek zijn in dezelfde surrealistische/naïeve stijl geschilderd, aangevuld met (kleur)potlood en krijt. Het verhaal is zeer fantasierijk en is geschreven in begrijpelijke taal. De sfeer is melancholiek en het einde is niet echt vrolijk want zeehond blijft waarschijnlijk alleen. De illustraties vullen het verhaal aan maar het boek is geen prentenboek. Per blz. ongeveer 16 regels tekst in korte zinnen. Als voorleesboekje geschikt. Om zelf te lezen is het verhaal te fantasierijk: kinderen zijn dan al in andere fase.

Wally de Doncker

Wolken in het zand - Ill: Gerda Dendooven (Leuven: Davidsfonds/Infodok:1998)

Prachtige eigenzinnige illustraties van Gerda Dendooven bij een verhaal dat een filosofische diepgang heeft, die voor kinderen wellicht iets te subtiel is. Het boek draait om de vraag van een vogel waarom hij bestaat. Het antwoord vindt hij wanneer over geheel Dasland de bloemen bloeien. Dankzij zijn uitwerpselen, al wordt dit laatste niet expliciet vermeld. Voor kinderen die houden van poep-grapjes heeft het boek een zeer humoristische kant. Aangezien Douwe daar minder van houdt, is deze aan ons voorbij gegaan. Het knappe van dit boek is dat na enkele keren lezen het korte verhaal steeds ingenieuzer blijkt te zijn.

Ahum Ill: Gerda Dendooven (Leuven: Davidsfonds/Infodok:2000)

Doncker Ahum

Schitterende illustraties in knip-techniek begeleiden een fascinerend kritisch verhaal over het zwevende land Toesjepa, waar iedereen alleen woont en auto's maar een stoel hebben. "De Toesjepanen hebben alles, maar vaak hebben ze hoofdpijn." Alleen een stel van beneden is echt gelukkig: "'s Avonds gaan ze liggen in een breed bed. Dan raken ze elkaar aan en ze kussen. Ahum. Ze zijn zo vreselijk Ahum, fluisteren de Toesjepanen."
Meer over Wally de Doncker?

Jaak Dreesen

Marieke, Marieke - Ill: Annemie Heymans (Averbode:1997)

Dreesen Marieke

Een schitterend poëtisch boekje. Een jongen zoekt en wacht hartstochtelijk op zijn geliefde Marieke. Eigenlijk is het boek één lang gedicht (of lied) in twintig strofen. Bij elke strofe hoort een krachtige tekening van Annemie Heymans. "Zevenmaal rond de tafel./ zevenmaal rond het bed./ `Ik heb alles klaargezet:/ appelmoes en pindakaas,/ honing zoet en speculaas./ Nu kan Marieke komen/ onder de appelbomen./ Onder de groene linde/ zal ze me vinden." Maar Marieke is verdwenen. Zij is gestorven. En dat is moeilijk te verwerken.

Fietsen op de wolken - Ill: Rita van Bilsen (Tielt: Lannoo: 1993)

Fietsen op de wolken

Willem beleeft in zijn slaap de meest fantastische avonturen. Maar wat een teleurstelling als hij wakker wordt: "Ik heb gedroomd!" schreeuwt Willem boos." Maar zijn vader vertelt hem het geheim van de fantasie: "Met een blinddoek om zie je de zee!, zegt pappa. Hoe kan dat dan? 'Denk aan de zee,' zegt pappa. 'En blijf kijken. Blijf kijken!'. Het is echter zeker niet de bedoeling dat je bij dit boek je ogen dicht doet: iedere illustratie is een gedetailleerd schilderijtje in heldere kleuren.

Imme Dros

 

Drost Mythen

Imme Dros is een van de belangrijkste kinderboekenschrijfsters van deze tijd. Toch heeft ze deze status niet zonder slag of stoot verkregen. Zeker in het begin was er kritiek op de woordgrappen en verwijzingen die niet altijd aansloten op de belevingswereld van de kinderen. Maar juist door een kind met taal op te voeden, taal in de zin van associatie en humor, niet enkel als pragmatisch instrument van de communicatie, behoudt het Nederlands zijn rijkdom. Imme Dros is een schrijfster die vanaf haar vroege jeugd, deels tijdens de Tweede Wereldoorlog, op Texel bezig is die rijkdom te verkennen, en uit te breiden. "Juist door de angst om niet te voorspellen dingen die gebeurden en konden gebeuren is de periode tussen mijn derde en achtste jaar in mijn geheugen gegrift. Mijn grootmoeder las me voor uit sprookjesboeken. Mijn vader vertelde verhalen over God en Tarzan, twee onoverwinnelijke helden. Ik hield van verhalen, ik kon er niet genoeg horen, verzinnen, vertellen. En zodra ik kon schrijven hield ik van schrijven, van woorden, van zinnen, van taal." Bio- en bibliografie bij uitgeverij Querido.

Van een vrouw die een huisje bouwde in haar buik - Ill: Juul van den Heuvel (Amsterdam: Querido, 1992)

Zeer associatief verhaal dat volgens mij minstens zo leuk is voor vrouwen die overwegen zwanger te worden of dat inmiddels al zijn, als voor kinderen vanaf een jaar of vijf a zes: "De buik van die vrouw was mooi plat voor in kleren: kokerrokje, bikini, strakke broek, noem maar op. Met een huisje erin zou niets meer passen. Ja, een tent misschien. Een flinke grote." Maar op een dag kan ze niet meer wachten. Dus richt ze het huisje in en plaatst een bord 'Te Huur'. Een huurder is zo gevonden. Maar wat jammer dat ze de huurder nooit te zien krijgt. Na negen maanden moet-ie eruit komen, dat weet ze zeker. Dus gaat ze aan de slag in haar eigen huis. En uiteindelijk toont de huurder zich: "Er kwam een groot feest van met toeters en bellen en slagroomtaart, zo'n feest dat alleen lukt als je gelukt hebt."

Roekel - Ill: Katrien Holland, (Amsterdam: Querido, 1993)

Roekel houdt niet van wortels. En iedereen weet hoe gevaarlijk dat is. Daar komen ongelukken van. Zulke erge ongelukken dat Roekel er als een haas vandoor gaat. Maar ja, als je als haas niet precies weet hoe die oranje dingessen ook al weer heten, heb je pas een echt groot probleem. Roekel overkomt van alles, tot op het punt dat hij een niet bestaand haasje wordt:"wat-niet-bestaat hoeft niet te weten/ hoe een oranje dinges heet/ omdat wat-niet bestaat toch geen oranje dinges eet/ omdat wat-niet-bestaat geen honger heeft// wat-niet-bestaat kan niet meer voelen/ en niet meer zien en niet meer horen/wat-niet-bestaat dat is een Roekelhaasje/ zonder oren." Roekel wijkt af van de andere boeken van Imme Dros die wij kennen: de taal is speelser, het verhaal absurder. Is dat een eerbetoon aan de wortel waar ze volgens kaft van het boek, verzot op is?

Ik wil die! - (Ill: Harry Geelen)

Het is lastig als je als kind maar één paar schoenen mooi vindt. Zeker als die niet in je eigen maat te verkrijgen zijn. Dan kan je ze wel wat kleiner kopen, maar of dat verstandig is?

Morgen ga ik naar China! - Ill: Harrie Geelen (Amsterdam: Querido, 1995)

Dit boek won in 1996 een Zilveren Griffel. Het is dan ook zonder meer een van de betere boeken van het kinderboekenduo Imme Dros en Harrie Geelen. Een jochie is boos op zijn ouders. Vooral op zijn vader. Dus vertelt hij het hele boek door dat hij morgen naar China gaat. Want daar mogen ouders maar één kind. Dus zijn ze vast veel liever voor hun kind. Morgen ga ik naar China is geschikt voor kinderen vanaf 4 jaar.

Elzbieta

Felix en Florine (vert. uit het Frans (1993); Rotterdam: Lemniscaat, 1994)

FelixFlo

Een ontroerend eenvoudig boek over de verwoestende werking van de oorlog. Als vader terugkeert van de oorlog, vraagt zijn zoon hem of de oorlog nu dood is: "Ik wou dat dat kon", zucht pappa. Maar de oorlog gaat nooit dood. Hij slaapt alleen af en toe. Dan moet je oppassen dat je hem niet wakker maakt."

Jantje lacht, Jantje huilt (vert. uit het Frans (1994); Rotterdam: Lemniscaat, 1995)

Het is maar net hoe je tegen een dag aankijkt of het een leuke of een nare dag wordt. En als je gaat slapen dan is er morgen weer een dag. Lees eerst de linkerbladzijden achter elkaar en dan de rechter. De tekst is op rijm.

Pompidoe, waar ga je naar toe? (vert. uit het Frans (1989); Amsterdam: Middernacht Pers, 1989)

Pompidoe is een clowntje, op zoek naar wilde dieren. Hij woont in de stad en meeuwen symboliseren het wilde dier dat hij zoekt. Maar in het stadspark zijn geen wilde dieren - de mussen zijn het niet, de karpers in de betonnen vijver niet. En er is geen meeuw te bekennen. Dus gaat Pompidoe zingen: "Zeg mij toch Doedeldijn/Waar dan die meeuwen zijn! En Doedeldomdidee/ waar duinen en de zee." Een pony wil graag een wild dier zijn en op zijn rug gaat het clowntje naar de zee. Daar komt uiteindelijk oma clown hem weer ophalen. Want in de winter kan je toch maar beter thuis wonen. Ik kan niet goed duidelijk maken wat me zo aanspreekt in dit boek van Elzbieta. Op een of andere wijze is het een heel ingetogen, teder boek, dat in taal en illustraties een soort lieflijkheid uitstraalt dat heel aantrekkelijk is.

Gaby van Emmerich

Muizendromen (Hasselt: Clavis, 1997)

Flips is een muis die, zoals alle muizen, belaagd wordt door een kat. Maar dan gaat Flips dromen. Dromen van een circus en dat hij leeuwentemmer is. En is een leeuw eigenlijk ook niet gewoon een soort kat...

Wolf Erlbruch

De verschrikkelijke vijf (vert. uit het Duits(1990) Rotterdam: De Vries-Brouwers, 1991)

Een van de grootste kunstenaars in de kinderboekenwereld is Wolf Erlbruch. Je kan een kijkje nemen in zijn atelier . Je zal maar een pad zijn. Of een rat, spin, vleermuis of hyena. Dan ben je zo lelijk, dat de andere dieren van je walgen. Toch? Nee, want als je muziek maakt of lekker kookt, vergeet iedereen je uiterlijk en heb je opeens vrienden. Prachtige illustraties bij dit verhaal met een moraal.

's Nachts (Vervaardigd in opdracht van de CPNB ter gelegenheid van de Kinderboekenweek 1999)

Een schitterend klein verhaaltje over vader en zoon. Zoon maakt pa 's nachts wakker en samen lopen ze door de nacht. Terwijl de meest fantastische gebeurtenissen geïllustreerd zijn, zegt pa maar steeds dat er 's nachts niks te beleven valt.

Leonard (vert. uit het Duits(1991) Amsterdam: Querido, 1998)

Erlbruch Leonard1 Erlbruch Leonard2

Geweldige illustraties vertellen op humoristische wijze het verhaal van een jongetje dat veel van honden weet. Teveel. Ondanks dat hij blaft als hij wakker wordt, is hij vreselijk bang voor de viervoeters. Een elf tovert hem om tot hond. Dan komt hij kleine jongetjes tegen...

Dat is geen pappagaai - Tekst: Rafik Schami (vert. uit het Duits (1994) Amsterdam: Leopold, 1995)

Een hilarisch boek over burgerlijke ouders die alles al hebben, behalve een huisdier. Ze luisteren niet naar elkaar en al helemaal niet naar hun dochter Lina. Gelukkig komt er toch het huisdier dat Lina graag wilde hebben: een papegaai. Zo'n beest zou uitstekend moeten kunnen praten, maar ondanks alle groteske inspanningen van pa en ma wil het niet lukken. Lina weet wel waarom, maar ja, naar haar wordt niet geluisterd. De illustraties zijn prachtig, zoals altijd bij Erlbruch.

Twee druppels water - Tekst: Carli Biessels (vert. uit het Duits (1998) Amsterdam: Leopold, 1998)

Denny moet leren lezen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het begint al bij schaap. Niemand dacht eraan dat schaap eigenlijk niet kon voor zo'n lief gezicht en zoveel witte krullen. Denny ontdekt het. "'Ze kennen het schaap niet eens, die letters,' zei hij. 'En trouwens, het schaap was er veel eerder. Niemand heeft gevraagd of het zo wilde heten.'" Het liefst tekent Denny wat hij bedoelt, in plaats van er letters voor te vinden. Al zijn de tekeningen die hij bij de letters ziet, niet altijd de meest voor de hand liggende. Zo lijkt zijn oom op een hond. Uiteindelijk weet hij met zijn manier van leren zelfs de minister te overtuigen. Hoe de brief daar komt, is een vermakelijke anekdote op zich. De moeite waard om te lezen, zeker met kinderen die moeite hebben met de logica van letters voor dingen.

De beer in de speeltuin - Tekst: Dolf Verroen (Amsterdam: Leopold, 1998)

Erlbruch Beer1 Erlbruch Beer2

Een aardig niemendalletje dat prachtig geïllustreerd is door Wolf Erlbruch. Een beer in de speeltuin is een bedreiging voor de kinderen. Maar uit angst voor zijn kracht durven ze niets tegen de beer te ondernemen. Totdat de beer niet in zijn eentje met de wip kan spelen. Dan pakken ze hem. Tot verdriet van de beer. Moraal: ook met grote jongens kan je spelen.